شاعر درون

صبح با من بیدار می شود
در اینه هست
در انتظار
خوردن چای را به تماشا می نشیند
در خیابان
از شلوغی به درونم پناه می برد
در خانه
فرصت های تنهایی را دوست دارد
اما من
ظرف ها را خشک می کنم
گرد ها را می گیرم
لباس ها را در سایه پهن می کنم .

 

/ 5 نظر / 21 بازدید
حسین

سلام: خوشحالم که همچنان می نویسی.

.

.

صارمی

سلام خسته نباشید زیبا بود مانا و سبز باشید